Frase de Tânia Regina Voigt - Escritora e Poeta
RECORDAÇÃ0 Comu é bão lembrá da roça Tê sodade dus tempu di mininu Brincava com a carroça I ficava di castigu Comia bolu di míu Rapadura cum farinha di mandioca Meladu cum banana Garapa cum tapioca Adispois eu fui crescenu Intendendu das prantação Fazia mata-burro i portêra Impricava cum as minina matrêra Levava as minina pro matu Pra modi catá cavacu Ingambelava elas tudo Pra brincá di namoradu Nas noite di São Juão Vixe! Cumu era bão! Ficava todo assanhadu A discurpa era us quentão Pulava as fuguêra, seim queimá us fundilhu Istorava us rojão e sortava inté balão Brincava cum as istrelinha Jogava istalinhu pelu chão Pegava as minina pelas cintura Pra modi dançá o bailão Us bati-coxa i méla-cuiéca As música acabava, mais iêu não Dispois tinha as quadrilha Dançava sempre cum a Mariinha Meu primêro amo di verdadi Que si transformô im sodade Mas hoji tudo é lembrança Quem dera podê revivê I vortá nu passadu Vivê comu antigamenti Na roça qui mi viu crecê Tudo era tão simplis i singelu O sol si escondendu tão belu A noite Iluminada pela lua Us vagalume parecenu istrela Uma curuja pianu na portêra Êta sodade! Ê sodade!
Tânia Regina Voigt - Escritora e Poeta
No pensador.ai desde