Frase de kazantzakis
A Amendoeira Todos tremem como escravos sobre a neve, Livre eu me escondo dentro dos meus sonhos Com o orvalho de flores opino sem medo Sinto as andorinhas e minha terra Quebraram meu coração Rouxinóis vão bicar meu ventre Desesperado em minha casca triunfarei, atrelado a guindastes, perdizes, pardais a procissão roubada da princesa. Desperdiçando minhas flores para afugentar o medo das pontas de Ananthos, oh sábio, Tanyontas o santo arco de loucura E que face pálida é a noite afiada? Eu trago uma mensagem e eu não me importo! Η αμυγδαλιά Κι αν όλοι τρέµουν σκλάβοι µέσ’ στα χιόνια, λεύτερη εγώ µέσ’ στ’ όνειρό µου κραίνω τη γνώµη µου άφοβα και µε άνθια ραίνω το χώµα µου και νιώθω χελιδόνια να µου σπαθίζουν την καρδιά κι αηδόνια να µου βαράν τη µέση. Απ’ το σκασµένο φλούδι µου θριαµβικό χυµάει, ζεµένο σε γέρανους, περδίκια, σπουργιτόνια το ψίκι της κλεµένης Πριγκιπέσας. Να, τους ανθούς µου ασώτεψα να διώξω το φόβο από τις άνανθες κορφές σας, ω Φρόνιµοι, τανυώντας τ’ άγιο τόξο της τρέλας. Τί αν µαδώ χλωµή στ’ αγιάζι; Φέρνω το Μήνυµα και δε µε νοιάζει! *Transcriação por Sebastian Vassilopoulos Nikos #Kazantzakis sob o pseudônimo de Petros Psiloritis, abril 1914 Pintura: Vincent Van Gogh, 1890 #nikoskazantzakis #Kazantzakis #αμυγδαλιά #amendoeira #petrospsilotiris #psilotiris #sebastianvassilopoulos #vassilopoulos #vangogh #https://www.facebook.com/OficialKazantzakis/ #OficialKazantzakis
No pensador.ai desde